Vinkeveen

Dit keer heb ik (Karin van Maurik, 947) de eer om het afgelopen weekend te evalueren. De aangedragen reden was omdat mijn stuurman ons sinds lang weer had ingeschreven. Zie hieronder mijn visie over 20 & 21 juni te Vinkeveen.
Zaterdagochtend kwam ik uit de trein gestapt bij Breukelen. De zon straalde me tegemoet en de rode Simply Red2, inclusief stuurman, stond mij op te wachten, te popelen om weer schoongespoeld te worden door het heldere Vinkeveense water. Toen wist ik nog niet dat ik dit zo letterlijk op moest vatten.
 

Om 11.05 klonk voor ons het eerste startsein sinds lange tijd weer. Mijn stuurman en ik hadden besloten dat ik maar eens moest sturen, ik heb namelijk in de tussentijd geoefend in een polyvalk. Als ik daarin kan sturen kan ik ook een wedstrijd sturen in de Spanker, dat lijkt me logisch. Vol goede moed pakte ik de joystick vast en maakten we een voorzichtige start. Ik was druk met sturen maar volgens mij bereikte de 662 (Hans & Peter) als eerste de boventon. De wind liet het een beetje afweten dus het was zoeken naar vlaagjes en het beproeven van je geduld. Na 90 minuten had iedereen een driehoek gevaren en mochten we finishen. Na een korte lunch, waarin de wind een beetje leek aan te wakkeren, gingen we het water weer op. Bij de startlijn gekomen was het hoopgevende windje weer weggezakt. Opnieuw was het 90 minuten geduld hebben. De 925 dobberde als enige in het midden rond, de rest van het veld koos een van de kanten. Wonderbaarlijk kreeg de 925 toch wind en bereikte als eerste de finish. De geplande derde wedstrijd werd afgeblazen, morgen weer een dag.
 

Hoe groot kan de tegenstelling zijn. Zo heb je zonnig weer en minimale wind en zo heb je bewolkt weer met een flinke bries. Ik besloot om weer mijn oude vertrouwde bemanningsrol op me te nemen. De eerste wedstrijd zondag begon nog rustig. Er werd veel van stuivertje gewisseld tijdens het spinakeren. Tijdens de tweede wedstrijd begon de wind langzaam aan te trekken tot windkracht 4. Bij de lunch keek menigeen kritisch over het water. Er waren schuimkopjes verschenen en een donkere lucht kwam onze richting op. Het merendeel besloot om toch het water op te gaan, zelfs de promotieboot. Na een buitje te hebben afgewacht in een luwte zijn we gestart. Het leek goed te gaan, het was vlagerig met flinke wind draaiingen maar we leken de boten overeind te kunnen houden. Totdat het moment kwam waarop we moesten gijpen. Als eerste ging de 947 plat. Deze was snel weer overeind maar besloot toch maar terug te gaan naar de haven. De 925 voer zijn overloop uit de boot en ging terug naar de haven om een vang sheeting aan te leggen. De vierde wedstrijd heb ik vanaf de wal meegemaakt. Als eerste kwam de 925 terug, na aan de wind een 360 te hebben gedaan, iets dieper gelegen dan gewoonlijk. Later gevolgd door de 662, die ook een 360 heeft geprobeerd alleen dan voor de wind, maar het toch bij een 180 heeft gehouden. Het was een heel schouwspel hoe uiteindelijk drie boten vol water een voor een op de trailers werden getrokken. Zo de ‘winterstof’ was er weer uit. Uiteindelijk bleek de bemanning van de 950 goed hun mannetje te hebben gestaan en zijn als eerste geëindigd voor de 898.
Al met al dus een heel afwisselend weekend.
 

Terug